De Maan van de Dood en de Els

Grauwe Els - Alnus GlutinosaApril wordt begeleid door de Maan van de Dood  Deze maan valt rondom of kort na Ostara. Hoewel de naam van deze maan wat vreemd aandoet in deze periode van nieuw leven, is daar een logische verklaring voor. De Maan van de Dood vertegenwoordigt de harde realiteit van het leven. Het zopas ontloken, tere begin is niet altijd opgewassen tegen de krachten der natuur. Een kleine nachtvorst of een hagelbui kan veel vernielen in dit jaargetijde.

De Els die met deze maan is verbonden kan uitstekend dit prille voorjaar symboliseren. Begin maart kunnen de mannelijke katjes hun stuifmeel produceren. De vrouwelijke katjes zijn in drie generaties het hele jaar door aanwezig. Elk jaar komen er nieuwe katjes bij die drie jaar blijven hangen, zodat altijd de nieuwe katjes, die van het vorig jaar en die van twee jaar geleden, aan dezelfde boom hangen. Het eerste jaar ontwikkelen de katjes zich in de zomer als kleine knobbeltjes, die de volgende zomer zacht-rood worden, maar pas het voorjaar daarop bloeien. Ze kleuren dan felrood en worden door de mannelijke katjes bestoven. Het stuifmeel wordt door de vrouwelijke katjes omgezet in zaden en deze katjes ontwikkelen zich daarbij tot de bekende elzenproppen.

De jonge bladeren en de bast van de els worden in de volksgeneeskunde gebruikt om hun koortswerende, herstellende en rustgevende eigenschappen.

  • Een bad van afgetrokken elzenbladeren is goed voor zere of vermoeiende voeten.
  • Drie keer per dag gorgelen met elzensap geneest keelpijn;
  • Een afkooksel van elzenbladeren helpt bij brandwonden en ontstekingen;
  • Elzenhout werd ook gebruikt om een wichelroede te maken omdat de els bij het water hoort.

Als je verborgen waterbronnen en waterlopen wilt vinden, één adres: bij Elza, Elzenstraat in Elzen.

Over “Dwaallichtjes”

De dwaallichtjes kon je 's avonds heel goed zien. Het waren kleine lichtjes die je aandacht trokken. Als het pikkedonker, koud en vochtig was en je liep daar in dat bos te verkommeren, was je blij, als je een lichtje zag. Je wandelde ernaartoe in de hoop dat er bijvoorbeeld een gezellige kroeg achter dat lichtje schuilde. Maar voor je het wist, stak je tot aan je enkels in de modder. Stilaan zakte je verder en verder weg, terwijl je het dwaallichtje luidruchtig verwenste en steeds meer dorst kreeg… Zolang je dat nog kon doen was je bij de gelukkigen. Het gebeurde dat er na een tijdje helemaal niets meer van je te zien of te horen was.

Wat wisten de mensen toen van rottende stukjes elzenhout waaruit gassen kwamen, die dan weer op lichtjes leken. Nee, voor hen was het allemaal de schuld van de spokenboom of wel de Els.
Elzensap is bloedrood. Dat maakte het alleen nog erger. Als je een elzentak opensnijdt word het snijvlak stilaan roder en deed het meer en meer denken aan bloed en onheil. De fantasie sloeg natuurlijk op hol.

Zoeken

Volg ons op ...

facebook-68-1twitter-116-1

krampus-en-sint.jpg

De Aardewinkel

grunge-raaf

Aanmelden voor ...

Nieuwsbriefbanner1