Jaarfeesten - Het vieren van de seizoenen

Lughnasadh, Lughnasa, Hláfmæst, Hleibmessa, Freyfaxi, FreyFest of gewoon 1ste oogstfeest

KorenschoofDe graanoogst was vanouds een opeenvolging van religieuze handelingen. Moeder Aarde en de Vegetatiegod vormen in de religie van de Steentijd een polariteit waaruit al het leven voortkomt. De God bevrucht Moeder Aarde en de daaruit voortkomende vegetatie is hun kind, een jongere uitvoering van de God. Tijdens de oogst sterft de God, maar hij wordt herboren in het zaad waarmee de aarde het volgend jaar opnieuw wordt bevrucht. Bij de oogst is het de mens die de dood van de God veroorzaakt.

Daarom moeten bepaalde handelingen verricht worden om niet voor deze overmoed gestraft te worden en ervoor te zorgen dat de levenskracht van de vegetatie niet verdwijnt, maar wordt bewaard en overgedragen op de nieuwe vegetatie van het komend jaar. Deze handelingen vormen de essentie van het Oogstfeest.

De rituele handelingen dienden ook om de levenskracht op te wekken die vooral met het graan werd verbonden In elke graankorrel is deze kracht te vinden, maar vooral de laatste halmen die geoogst werden of de laatste schoven die op het veld bleven staan, werden gebruikt om deze kracht te activeren. Meestal werd een deel van de laatste graankorrels door het nieuwe zaaigoed verwerkt om de levenskracht op de nieuwe vegetatie over te brengen.

In de vroege Middeleeuwen werden heidense oogstgebruiken waar mogelijk verboden of gekerstend. Toch lieten de Graangod en de Graangodin zich niet verdrijven. In oogstgebruiken die vanaf de Middeleeuwen zijn opgetekend werd het laatste graan vaak de Oude Vrouw, Arenmoeder of Korenmoeder genoemd, soms ook de Korenmaagd. Ook de Graangod bleef in oogstgebruiken een rol spelen, vermomd als de Oude Man, de Roggeman, de Tarweman, de Oogstman en dergelijke benamingen.

Heb je met Imbolc gezaaid, dan kun je dat nu gebruiken.

Je kunt de oogst dus op jezelf betrekken en in een ritueel tot uitdrukking brengen. Je kunt iets symbolisch door jou zelf gemaakt in de Cirkel zetten en daar driemaal overheen springen terwijl je een wens of magische spreuk uitspreekt. Het gaat bij een Lughnasadh-viering niet om het beginnen aan iets nieuws, maar om het plukken van de vruchten van iets dat je al eerder begonnen bent.

Hláfmæst, Hleibmessa, FreyFest, Freyfaxi

215976-3571-6Het Engelse kerkelijke festival Lammas, gevierd op 1 augustus, heette oorspronkelijk Hláfmæsse ('brood-mis") in het Angelsaksisch. Lammas is de gekerstende naam voor dit van oorsprong heidense oogstfeest. Aangezien dit een kerstening is van de heidense oogst viering (het is ook de datum van het Keltische Lughnasadh) hebben moderne Angelsaksische heidenen het opnieuw omgedoopt naar de naam Hláfmæst. 'Mæst' is het woord voor de vrucht van een boom in het bos, zoals een eikel of beukenootje. Angel-Saksische heidenen (en vele Duitse heidenen) hebben dus twee oogstfeesten te vieren; Hláfmæst (in het Duits 'Hleibmessa'), aan het einde van juli of begin augustus, wat zich richt op de oogst van tarwe en andere granen en Freyfaxi.

In de Engelse en Duitse volkstraditie werd de eerste graanschoof vaak gereserveerd voor Wodan / Wóden en zijn paard Sleipnir. De eerste vruchten werden naar de kerk gebracht en vermoedelijk  aangeboden aan de goden van voor de omvorming van heidendom naar christendom.

Het is een Engelse traditie om in deze tijd waterbronnen en -putten te decoreren (ook een vorm van offer). Graanpoppen werden gemaakt met de laatste graanschoof.

Freyr-statue-in-grassFreyfaxi

Dit alles valt samen met het feest van Freyr en de oogst dankzegging gevierd door vele Asatru  – eind juli of in augustus – op basis van de IJslandse traditie. Dit wordt gewoonlijk Freyfaxi genoemd, hoewel in de traditionele betekenis Freyfaxi de naam van een paard gewijd aan Freyr is (en betekent het "Freyr-mane"). In vroeger tijden werd ook inderdaad een paard geofferd aan Freyr.

Hierover meer in 'Waarom we geen paardevlees eten en het ontstaan van Gilden'.

De Asatru Alliance zegt hierover het volgende:

Freyfaxi: Freyfaxi markeerde de tijd van de oogst in het oude IJsland. Vandaag de dag vieren de Asatru deze datum hun oogst met een offer ('blot') aan Freyr en een groots feest ter ere van de tuinen en de velden.

In Heidendom vandaag, wordt het feest vooral gezien als heilig voor Freyr als vruchtbaarheids god en voor Thor (als een oogst God) en zijn vrouw Sif, wiens lange gouden haar kan worden gezien in het wuivende rijpe graan.

De krijgers die waren vetrokken op het einde van het plantseizoen kwamen terug in deze tijd, beladen met hun veroveringen en klaar om de gewassen die waren gerijpt terwijl ze weg waren te plukken. Het eerste oogstfeest is het einde van de 'zomervakantie' en luidt het begin van een tijd van hard werken in. In de komende twee, drie maanden bereiden we ons voor op de komende winter.

zwijn broodjeDegenen die dit te vieren als hun enige oogstfeest, in plaats van de Angel-Saksische gewoonte, kunnen wachten tot later in augustus, afhankelijk van wanneer de oogst begint in hun regio. Mensen die Sif associëren met de tarwe-oogst eren ook haar in deze tijd.

Een traditie van dit festival is om brood in de vorm van beesten te bakken (in het bijzonder een everzwijn) en deze te aan te bieden aan Freyr / Frea / Fro en de rest van de goden en godinnen.

Zoeken

Volg ons op ...

facebook-68-1twitter-116-1

215976-3571-6.jpg

De Aardewinkel

grunge-raaf

Aanmelden voor ...

Nieuwsbriefbanner1