De Dagda, ofwel Goede God, was door het hele land befaamd om zijn verbluffende wapenfeiten en zijn ontzaglijke afmetingen. Met zijn reusachtige gestalte, grote ogen en enorme armen en dijen, bezat de Dagde een onverzadigde eetlust. Zijn twee voornaamste passies waren eten en seks. De Dagda stond ook bekend om zijn goddelijke maar boertige gevoel voor humor.
Hij droeg een ijzeren staf die aan het ene uiteinde puntig en aan het andere rond was. Het scherpe uiteinde kon een man doden, het ronde kon hem weer tot leven wekken. En daar vermaakte de Dagda zich mee, door de negen mannen die hem bedienden om de beurt dood te steken en weer tot leven te wekken terwijl hij zich met reuzenschreden door het land bewoog.
Een van zijn grootste prestaties leverde hij echter tijdens zijn treffen met de binnenvallende Fomoriërs, bij de Slag bij Mag Tuiread. Ierland was een land dat invasies gewend was. Zes keer kwamen vreemdelingen de Negende Golf over om op haar kusten te landen. Maar geen enkel ras genoot meer faam en verering dan de goden en godinnen van de Tuatha-de-Danaan.
Maak een zilveren belletjes tak
Een zilveren belletjes tak om je voorouders te roepen en kwaadaardige geesten weg te houden.
In Ierse mythologie gaat de held Bran Mc Fiobhall op reis naar de Andere Wereld, het land van mystieke wezens. Daar aangekomen ziet hij een zilveren tak met gouden appels daarop - en wanneer je de tak schudt beginnen de appels als kleine belletjes te rinkelen. In sommige magische Druïde en Barden tradities dient de zilveren tak, of bel tak, in een ritueel een dubbel doel. Het geluid van de rinkelende bellen zou een lust voor het goden zijn - het toont hen dat iemand op het punt staat hen eer te betonen. Aan de andere kant verdrijven de rinkelende belletjes kwaadaardige geesten, waardoor ze uit de heilige rituele ruimte blijven.
Dit is niet bewezen historisch accurate informatie en als zodanig is het niet een veelgebruikt instrument in het Druïdisme. De geschiedenis en de symboliek is echter rijk binnen het hedendaagse Druïdisme (Yeats schreef zelfs een gedicht over de Bell Branch).
Samhain-verhaal voor kinderen
Het was een erg donkere en bewolkte nacht tijdens volle maan. De lucht was schoon en de geur van de herfst was ruikbaar en voelbaar, net als het gevoel dat de deur tussen de werelden open stond. De uitgesneden pompoenen versierden de portalen van de huizen in het kleine stadje en overal hoorde je het lachen van de kinderen die verkleed in de straten liepen.
Maar het was een droevige tijd voor Beth die de heuvel achter haar huis op klom. In haar armen droeg ze het in zijn favoriete deken gewikkelde lichaam van haar vriend en kat Smokey. Een klein graf was al op de heuvel gegraven en lag te wachten op Smokey, die die dag juist was gestorven.
" Wil je dat ik met je meega?", had de vader van Beth haar gevraagd. "Ik heb het graf gegraven naast de hond MacDougal op de top van de heuvel". Beth kon zich nog goed herinneren dat de hond was overleden na dat hij was aangereden door een auto. "Nee, ik wil graag alleen gaan". zei Beth.
Een altaar voor de voorouders
In veel culturen is voorouderverering een oude praktijk. Hoewel traditioneel in Afrikaanse en Aziatische samenlevingen, zijn meer en meer heidenen van het Europese erfgoed die het idee beginnen te omarmen. Immers, we willen allemaal weten waar we vandaan kwamen. Je kunt een altaar maken om je voorouders te eren, met foto's, erfstukken en zelfs een stamboom. Dit kan je het hele jaar door doen of alleen met Samhain. Samhain is een goed moment om een ritueel voor het eren van de voorouders uit te voeren.
Het voorouder altaar
Hoewel de meeste heksen, heidenen en paganisten vertrouwd zijn met het concept van het eren van de voorouders tijdens Samhain, is het wijden van een heiligdom aan de voorouders en het eren van hen op een dagelijkse basis iets dat niet vaak voorkomt in de praktijk van de Oude Religie.
Vinden ...
